<p>
	&nbsp;ใบที่ยี่สิบหกทำนายไว้ในอักษร เปรียบใกล้ดอกไม้บาน ถึงมีการทุกข์ร้อนจงผ่อนผัน สุดแต่บุญกรรมเป็นสำคัญ ตัวเรานั้นต้องเจียมเสงี่ยมตัว จะทำการสิ่งใดอย่าได้หาญ ขืนรำคาญฮึกฮักว่าจักชั่วแต่ภายหลัง จะต้องหม่นหมองมัว คิดถึงตัวถึงกายไม่วายเว้น เปรียบเหมือนเราปลูกต้นผลไม้ คนอื่นได้เก็บกินไม่ผินผัน แม้นถามบุตรสุดใจที่ในครรภ์ ว่าคนนั้นเป็นหญิงจริงๆ ใจ ถามเป็นความว่าเห็นเป็นอย่างกลาง ถามคนพึ่งว่าห่างกระจ่างใจ ถามหาลาภได้ยากลำบากใจ ขอจบใบนี้พลันเท่านั้น เอย</p>
