<div>
	&bull;ใบที่สิบสี่นี้ชื่ออุบาทว์&nbsp;&nbsp;</div>
<div>
	ท่านประกาศชี้แจงแถลงไข<br />
	เพื่อระวังรักษาวาจาใจ</div>
<div>
	พอจะให้หนักเป็นเบาบรรเทาลง&nbsp;<br />
	ด้วยใบนี้ได้เมื่อคราวเต่าอุบาทว์&nbsp;&nbsp;</div>
<div>
	ปากคาบไม้ยุระยาตร์<br />
	ไปตามหงส์เหมราชคาบได้คันไม้ทรง&nbsp;&nbsp;</div>
<div>
	แล้วบินตรงมุ่งพาหากินกัน&nbsp;<br />
	แต่เต่าร้ายไม่ระวังพลั้งปากตัว&nbsp;&nbsp;</div>
<div>
	กล่าวคำชั่วตกลงมา&nbsp;&nbsp;ถึงอาสัญ<br />
	จงประหยัดวาจาอย่าดึงดัน</div>
<div>
	จะเหหันเกิดภัยประลัยลง&nbsp;<br />
	ลิ่งที่ทำกรรมที่ก่อแต่พอตัว&nbsp;&nbsp;</div>
<div>
	ไม่พาชั่วลำเค็ญเป็นผุยผง&nbsp;<br />
	แต่คนชุบอุปถัมภ์จำมั่นคง&nbsp;&nbsp;</div>
<div>
	อย่าทะนงเขาจะชังระวังตน&nbsp;<br />
	เรื่องเนื้อคู่ชู้รักจักลำบาก&nbsp;</div>
<div>
	&nbsp;เพราะว่าปากพูดไปแต่ไร้ผล<br />
	ถามถึงลาภ&nbsp;&nbsp;อนิจจังยังอับจน&nbsp;</div>
<div>
	&nbsp;เนื่องด้วยผลแห่งอุบาทซ์อนาถ&nbsp;&nbsp;เอยฯ<br />
	-&nbsp;&nbsp;&nbsp;038๑<br />
	(ได้สิ่งใดพึงพอใจด้วยสิ่งนั้น สาระพันสิ่งของต้องขานไข&nbsp;ถ้าจิตเรารู้ประมาณการอะไร อยู่ที่ไหนก็ไม่ทุกข์สุขนิรันดร์)</div>
