<div style="margin-left:.25in;">
	&bull;ใบที่สิบเอ็ด เปรียบกันกับจันทร์ฉาย หมู่เมฆปิดมิดไว้ไม่ไกลกลาย แล้วผันผายออกห่างสว่างเดิม ปางก่อนทำเท่าไรได้เท่านั้น พอสมกันสมมูลไม่พูนเพิ่ม ข้างภายหน้าว่าดีทวีเติม แม้นความเดิมแม่ลูกไม่ถูกกัน ทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดคงได้สม ถามคู่ชมว่าดีเป็นสีสัน ถามลูกหนี้พวกพ้องพี่น้องกัน คงผ่อนผันได้สมอารมณ์ปอง ถามหาลาภก็ดีเป็นที่ยิ่ง ถามถึงสิ่งสู้ความว่างามผ่อง ดีทั้งนั้นใบนี้เหมือนสีทอง จงตรึกตรองอ่อนน้อมให้พร้อม เอย ฯ</div>
<p>
	&nbsp;</p>
