<div>
	&bull;ใบที่สิบเจ็ดเสร็จความว่างามเลิศ &nbsp;</div>
<div>
	แสนประเสริฐสิ่งสมอารมณ์หมาย&nbsp;<br />
	จะตกถิ่นฐานใดไม่อดตาย&nbsp;&nbsp;</div>
<div>
	ทั้งหญิงชายเสน่หาเมตตาตน&nbsp;&nbsp;<br />
	อันลาภนั้นว่าเป็นศรีไม่มีขาด</div>
<div>
	เปรียบดังพฤกษาชาติที่ดื่นผล&nbsp;&nbsp;<br />
	ทั้งแก่อ่อน&nbsp;&nbsp;มีคละอยู่ปะปน&nbsp;&nbsp;</div>
<div>
	งอมก็หล่นเราลิ้มอิ่มอุรา&nbsp;&nbsp;<br />
	ใบนี้ถามถึงคู่จะสู่สม &nbsp;</div>
<div>
	คงได้ชมพูพักตร์เป็นหนักหนา&nbsp;<br />
	ถามถึงบุตรสุดสวาทไม่คลาดคลา&nbsp;&nbsp;</div>
<div>
	เป็นบุตราถูกแท้อย่างแน่นอน&nbsp;<br />
	ถามญาติมิตรหรือหนี้ที่หน่ายพักตร์&nbsp;&nbsp;</div>
<div>
	ว่าคงจักได้พบสบสลอน&nbsp;&nbsp;<br />
	อันเรื่องความนั้นเป็นต่อ&nbsp;&nbsp;</div>
<div>
	ข้อสุนทร&nbsp;&nbsp;จบคำกลอนพาทีเท่านี้&nbsp;&nbsp;เอยฯ<br />
	-941๑<br />
	(จะรู้ดีว่าเงินมีค่า&nbsp;&nbsp;เมื่อน้ำตาเราไหลหยดรักตัวกลัวน้ำตาไหล&nbsp;เรื่องจ่ายให้เร่งงด)</div>
