<div>
	ใบที่สี่ชี้ชัดความพลัดพราก เหมือนต้องจากคู่ไปไกลสถาน<br />
	ดังลูกไก่พลัดวงหลงไปนาน กว่าจะพานพบหน้าก็ช้าจัง<br />
	ต้องอุตสาห์อดกลั้นถึงนานหน่อย แล้วจึงค่อยเป็นสุขในยุคหลัง<br />
	จงประคองตนไว้อย่าให้พลั้ง ดวงจิตตั้งหวังสมานสามัคคี<br />
	เร่งนอบนบเคารพอยู่ที่ผู้ใหญ่ คอยตามไปใช้พินิจกิจวิถี<br />
	เหมือนดวงจันทร์ส่องฟ้าในราตรี เมื่อแสงศรีสุริยันตะวันรอน<br />
	ถามถึงไข้ว่าคงหายได้สำราญ ความโรงศาลมีชัยไม่หลอกหลอน<br />
	ยังไม่พบลูกหนี้ที่หนีจร ในอุทรบุตรเป็นชายคำทาย เอยฯ - 578 ๑</div>
