ใบที่ ๒๐   ดังสมเด็จพระราเมศร์ จากสีดาดวงเนตรพิสมัย โดยบรรดาสิ่งของที่ต้องใจ จะพลัดพรากจากไกลให้หมองเมิน ที่เคยสุขก็จะทุกข์ระทมทับ จะแค้นคับอกใจให้ขัดเขิน หมั่นกราบไหว้ บาปกรรมที่ก้ำเกิน บุญบังเอิญช่วยบ้างคงบางเบา จงยับยั้งชั่งใจเสียให้ดี เหมือนจามรีรักเสงี่ยมเหงา ผู้ใดได้ใบนี้มีเคราะห์เนา อุตส่าห์เป่าภาวนาเป็นอาจินต์ ให้เสงี่ยมเจียมกายวาจาจิตต์ สิ่งที่ผิดภายหน้าจะสุดสิ้น จงอุตส่าห์ตั้งหน้าหมั่นหา แลจงผินหน้ามาหาบุญ เอยฯ
