<div>
	ใบที่สิบสี่ว่าราคินเหมือนดินฟ้า มีเวลามัวหมองไม่ผ่องผล&nbsp;<br />
	จะไปหาผู้ใดให้มืดมน ดูขัดสนคร้ามครันหวั่นอุรา&nbsp;<br />
	ประตูปิดคิดยั้งจงฟังก่อน อย่ารีบร้อนคอยทีให้มีท่า<br />
	จะมีหวังสมเหตุเจตนา โชคชะตาลอยคว้างกลางนที&nbsp;<br />
	แม้นจำเพาะเหมาะสมผสมส่ง ไม่เวียนวนคงได้วิไลศรี&nbsp;<br />
	แต่โชคถอยน้อยนักจักได้ดี คู่ชีวีเคืองขุ่นจะวุ่นวาย&nbsp;<br />
	อาการไข้โรคาที่ว่ามาก ส่วนวิบากแบบบ่งว่าคงหาย&nbsp;<br />
	คนที่จากจะได้พบประสบกาย ลาภที่หมายมุ่งมีไม่ดี เอยฯ - 638 ๑</div>
