ใบที่ห้านี้แถลงแจ้งสุนทร ในคำกลอนบอกความที่ถามไถ่ ถามหาลาภนั้นเป็นไม่เป็นไร คงจะได้สมความ ตามยินดี ถามเนื้อคู่ชู้สมสมสวาท ว่ายังคลาดเหินห่างทางวิถี ดังเรือน้อยลอยคว้างกลางนทีมองเห็นท่าที่ จอดอยู่ไกลตาต้องเนิ่นหน่อยลอยลำแล่นละล่อง แต่ไม่ต้องพายเหนื่อยเมื่อยนักหนา กระแสชนจะอำนวย ช่วยพัดพา ให้นึกท่าสมสุขสำราญกาย ถามโชคลาภคงได้ดังใจนึก ถามถึงศึกสู้ความไม่ขามหลาย ต้อง ชนะจริงจังดังภิปราย ถามคนเจ็บว่าสบายหายแน่นอน ถ้าถามถึงคนลี้หลบหนีหน้า ขอทายว่าไม่พบ ประสบก่อน ถามบุตรสุดที่รักในอุทร ดังสุนทรคำทายว่าชายเอยฯ