ใบที่ ๓๕ ว่าด้วยอานนท์เถร เธอรู้ธรรมล้ำวิลาศไม่ขาดกระเด็น แต่สุดเป็นพระอรหันต์ให้ทันใจ พิไรอ้อนวอนทูลพระพุทธเจ้า เมื่อไรเล่าจะสำเร็จบรรลุได้ พระภควันต์ท่านว่าอย่าร้อนใจ มิวันใดวันหนึ่งเป็นได้การ  ฉะนั้นใครเสี่ยงได้ซึ่งใบนี้ ทายว่าดีภายหน้าอย่าหักหาญ ค่อยๆทำค่อยๆไปไม่ช้านาน คงสมมาดที่มุ่งมานเจริญเรือง แม้ถามถึงถ้อยความไม่ทรามศรี นับทิวาราตรีจะกระเดื่อง ถามลูกหนี้ของหายจะคลายเคือง คงได้เรื่องแต่น้อยรออย่าท้อใจ ถามเนื้อคู่ชูชิดมิตรที่รัก ต่อนานจักได้ชิดพิสมัย อย่าชิงสุกก่อนห่ามทำเร่งไป แต่คงได้ดุจพระอานนท์
