<div style="margin-left:.25in;">
	&bull;ใบที่สี่ ชี้ชัดความพลัดพราก เหมือนต้องจากคู่ไปไกลสถาน ดังลูกไก่พลัด วงหลงไป นาน กว่าจะพานพบหน้าก็ช้าจัง ต้องอุตสาห์อดกลั้นถึงนานหน่อย แล้วจึงค่อยเป็นสุข ในยุคหลัง จงประคองตนไว้อย่าให้พลั้ง ดวงจิตตั้งหวังสมานสามัคคี เร่งนอบนบเคารพอยู่ที่ผู้ใหญ่ คอยตามไปใช้พินิจกิจวิถี เหมือนดวงจันทร์ส่องฟ้าในราตรี เมื่อแสงศรีสุริยันตะวันรอน ถามถึงไข้ว่าคงหายได้สำราญ ความโรงศาลมีชัยไม่หลอกหลอน ยังไม่พบลูกหนี้ที่หนีจร ในอุทรบุตรเป็นชายคำทาย เอย ฯ</div>
<p>
	&nbsp;</p>
